FilmRobotu
EN

A Good Day to Die Hard

201398 dkTürkçe Adı: Zor Ölüm 5: Ölmek İçin Güzel Bir Gün
IMDb
5.2/10
222.360 oy
METASCORE
28
FR Puanı
5.0/10
1 oy
IMDb Puanı
5.2/10
222.360 oy
METASCORE
28
FR Puanı
5.0/10
1 oy
A Good Day to Die Hard
HBO Max Amazon Channel
YayındaHemen İzle

Kural tanımaz ve tavizsiz New York Polis Teşkilâtı dedektifi John McClane, başı dertte sandığı ve aralarının açık olduğu oğlu Jack'e yardım etmek gayesiyle Moskova'ya gittiğinde ilk defa yabancı bir ülkede tek başına kalmanın zorluğuyla yüzleşir; zira Jack'in aslında yozlaşmış Rus yetkililerce tezgâhlanan büyük bir nükleer silâh soygununu engellemekle görevli, üst düzey eğitimli bir gizli CIA ajanı olduğunu öğrenir. Peşlerindeki Rus mafyasının acımasız takibi altında, küresel bir felâkete yol açabilecek nükleer bir tehdidi bertaraf etmek üzere zamana karşı yarışan baba-oğul, aralarındaki şahsî husumeti bir kenara bırakıp McClane'in eski usul sokak tecrübesi ile Jack'in kusursuz taktiksel disiplinini birleştirerek durdurulamaz bir güce dönüşür.

Serinin Diğer Filmleri

İzleyici Yorumları

Puan Ver ve Yorum Yap

Yorum yapmak ve puan vermek için giriş yapmalısınız.

Puanlar:
Sırala:
Cengiz Akyazı
FilmRobotu
5/10
...

Serinin beşinci ve şimdilik son halkası olan Zor Ölüm 5, maalesef serinin mirasına yakışmayan, hayal kırıklığı yaratan bir yapım olarak karşımıza çıkıyor. John McClane karakterini Amerika sınırlarının dışına, Rusya'ya taşıyan film, kahramanımızın CIA ajanı olan oğlu Jack ile mecburi bir iş birliğine girmesini konu alıyor. Ancak, önceki filmlerdeki o zekice kurgulanmış "yanlış zamanda yanlış yerde" teması, burada yerini tamamen temelsiz tesadüflere ve ruhsuz bir aksiyon silsilesine bırakıyor. Filmin en büyük eksikliği, John McClane'in özünü kaybetmesi. O kanayan, yorulan ve fiziksel sınırları olan sıradan polis memuru gitmiş, yerine kurşun geçirmez, devasa patlamalardan yara almadan kurtulan inandırıcılıktan uzak bir süper kahraman gelmiş. Baba-oğul dinamiği kâğıt üzerinde ilginç dursa da Bruce Willis ve Jai Courtney arasındaki bariz kimyasızlık, bu ilişkiyi oldukça yüzeysel ve klişe bir hâle getiriyor. Seyirci, karakterlerle empati kurmakta zorlanırken hikâyenin ciddiyeti de büyük ölçüde zedeleniyor. Yönetmen John Moore'un aşırı hareketli kamera kullanımı ve bitmek bilmeyen, gürültülü ama bir o kadar da yorucu aksiyon sahneleri filmi kurtarmaya maalesef yetmiyor. İlk filmin o eşsiz zekâsından ve klostrofobik geriliminden eser taşımayan bu yapım, ne yazık ki efsanevi bir serinin sönük ve ruhsuz bir vedası olmaktan öteye geçemiyor.

||