David Fincher'ın 1995 yapımı neo-noir başyapıtı "Se7en" (Yedi), psikolojik gerilim ve suç türünün sinema tarihindeki en etkileyici örneklerinden biridir. Andrew Kevin Walker’ın karanlık senaryosu üzerine inşa edilen film, emekliliğine günler kalmış yorgun ve temkinli Dedektif Somerset ile onun yerine geçen genç, idealist ve fevri Dedektif Mills’in hikâyesini konu alır. İkili, kurbanlarını Hristiyanlıktaki yedi ölümcül günahı (Kibir, Açgözlülük, Şehvet, Kıskançlık, Oburluk, Yıkıcılık/Öfke, Tembellik) temel alarak seçen ve cezalandıran soğukkanlı bir seri katilin peşine düşer. Fincher, sürekli yağmur yağan, adı belirtilmeyen çürümüş bir şehir atmosferi kurarak izleyiciyi tekinsiz ve kasvetli bir dünyanın içine çeker.
Filmin başarısının temelinde, ustalara yakışır görsel dilinin yanı sıra karakterler arasındaki güçlü bağ ve tezat yatar. Morgan Freeman’ın dingin ve bilge oyunculuğu ile Brad Pitt’in enerjik ve tez canlı performansının yarattığı uyum, anlatının ritmini üst seviyede tutar. Hikâyenin son çeyreğinde Kevin Spacey’nin canlandırdığı John Doe karakterinin ortaya çıkışıyla yapım, sıradan bir polisiye takibinden çıkarak ahlak, adalet ve toplumun duyarsızlığı üzerine felsefi bir sorgulamaya dönüşür. Sinema tarihinin en unutulmaz ve sarsıcı finallerinden birine sahip olan film, izleyicisini rahatsız edici ama bir o kadar da büyüleyici bir yüzleşmeyle baş başa bırakır.
Se7en, kusursuz kurgusu, kasvetli sinematografisi ve zaman aşımına uğramayan sert anlatımıyla türünün aşılması zor zirvelerinden biridir.
