Bakmanın bile korkutucu olduğu bir karanlığa yaklaşmaya imkân tanıyan, heyecan verici bir fiziksel yolculuk. İzleyicinin toplumsal sorumluluğuna seslenen bu yapıt, insanı kendi dayanışmasının sınırlarıyla yüzleşmeye zorluyor.
Galder Gaztelu-Urrutia’nın yönetmen koltuğunda yeniden oturduğu 2024 yapımı "Platform 2" (El Hoyo 2), ilk filmin yarattığı küresel yankının ardından izleyiciyi Dikey Öz Yönetim Merkezi’nin tekinsiz ve klostrofobik atmosferine tekrar davet ediyor. İlk yapıtın doğrudan kapitalizm ve sınıf adaletsizliği üzerine kurduğu yalın eleştiri, bu devam filminde yerini kuralların, ideolojilerin ve dinî fanatizmin yarattığı otoriter düzene bırakıyor. Merkezdeki mahkûmlar, herkesin yalnızca kendi seçtiği yemeği yemesini şart koşan katı bir hukukî sistem oluşturmuş durumdadır. Ancak adaleti sağlama iddiasıyla ortaya çıkan bu dogmatik kuralcılık, kuralları çiğneyenlere uygulanan vahşi cezalarla birlikte kısa sürede kendi zalim yönetimini doğurur.
Milena Smit’in canlandırdığı Perempuan ve Hovik Keuchkerian’ın hayat verdiği Zamiatin karakterleri üzerinden ilerleyen hikâye, insan doğasının otorite karşısındaki tutumunu ve vicdan azabının yıkıcı gücünü sorgulamaya çalışır. Film, ilk halkanın sürpriz etkisini ve akıcı anlatısını korumakta zorlanırken, sembolizm dozajını aşırı derecede artırarak anlatıyı karmakarışık bir kaosun içine sürükler. Adaleti savunanlar ile özgürlüğü arzulayanlar arasındaki kanlı çatışmalar, bir süre sonra mesaj kaygısının gölgesinde kalır. Görsel bakımdan rahatsız edici şiddet sahneleri ve karanlık ton korunmuş olsa da kurgusal kopukluklar karakterlerle duygusal bağ kurmayı güçleştirmektedir.
Sonuç olarak "Platform 2", evrenin arka planını ve felsefî derinliğini genişletme gayretine girse de senaryodaki dağınıklık ve belirsizlikler sebebiyle selefinin başarısının gerisinde kalıyor. Zaman çizelgesindeki kafa karıştırıcı tercihler ve tatmin edicilikten uzak soyut finali, filmin sunduğu potansiyeli tam anlamıyla değerlendirmesine engel oluyor. İlk filmin bıraktığı derin etkiyi arayan izleyiciler için bu devam halkası, kışkırtıcı fikirlerine rağmen yorucu bir deneyim olmaktan öteye geçemiyor.
