Daha önce iki kez evlenmiş olan Avusturyalı gümrük memuru Alois Hitler ile Klara Pölzl'nin altı çocuğundan dördüncüsü olarak dünyaya gelen Adolf Hitler, 19. yüzyılın sonlarında küçük bir Avusturya kasabasında büyüdü. Öğrenme hızı düşüktü ve okulda başarısızdı. Otoriter babası tarafından sık sık dövülüyordu. Adolf'un ağabeyi Alois Jr. evden kaçınca işler daha da kötüleşti. Yumuşak huylu annesi zaman zaman onu korumaya çalışsa da etkisiz kaldı. Adolf'un 11 yaşında evden kaçma girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. 14 yaşında, nefret ettiği babasının ölümüyle özgürlüğüne kavuştu; bu, arkasından yas tutmadığı bir olaydı. Hitler 16 yaşında liseyi bıraktı ve sanatçı olmak için Viyana'ya gitti; ancak Viyana Güzel Sanatlar Akademisi tarafından iki kez reddedildi. Bu sırada Hitler —Alman değil Avusturyalı olmasına rağmen— ateşli bir Alman milliyetçisi olmuştu. I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde Almanya'ya geçerek Alman ordusındaki bir Bavyera alayına katıldı. Haberci olarak görevlendirildi ama çatışmalara da girdi. 1918'de Flanders'taki bir gaz saldırısından sonra geçici olarak kör oldu, 2. Sınıf Demir Haç madalyası aldı ve erlikten onbaşılığa terfi ettirildi. 1918'de savaş sona erdiğinde Hitler orduda kaldı ve İstihbarat tümenine atandı. Alman hükümeti için tehdit olarak görülen birkaç radikal siyasi partiyi casusluk amacıyla izlemekle görevlendirildi. Bu örgütlerden biri de Alman İşçi Partisi'ydi. Hitler, mistisizm ve Yahudi düşmanlığı (anti-Semitizm) doktrinlerini yayan, morfin bağımlısı parti kurucusu Dietrich Eckart'tan etkilendi. Hitler, askeri istihbarat bağlarının da yardımıyla kısa süre sonra partiye katıldı. 1919'da parti sözcüsü oldu, partinin adını Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (NSDAP/NAZİ) olarak değiştirdi ve bir yıl sonra kendisini partinin Führer'i (lideri) ilan etti. 1920'de Hitler'in istihbarat yöneticisi olan Münih merkezli Albay Karl Haushofer, gamalı haç (svastika) sembolünü tanıttı. 1921'de Haushofer, I. Dünya Savaşı'nın Alman gazilerinden ve gizli askeri istihbarat subaylarından oluşan paramiliter Hücum Kıtalarını ("Sturmabteilung" veya SA) kurdu. Bu birlikler, Hitler'in 1923'te Münih'teki Bavyera hükümetine karşı gerçekleştirdiği başarısız darbe girişimini —ünlü "Birahane Darbesi"ni— organize etmesine yardımcı oldu. "İsyancılar", polis tarafından kordon altına alınan Münih belediye binasına yürüdü. Hitler'in adamları polise ateş açtı ama karavana attı; polis karşılık verdi ve hedefi vurarak Hitler'in birkaç Nazi arkadaşının vurularak öldürülmesine yol açtı. Hitler'in kendisi de tutuklandı, vatana ihanetten suçlu bulundu ve cezaevine gönderildi. Hapiste geçirdiği süre boyunca danışmanları tarafından yönlendirildi ve "Mein Kampf" ("Kavgam") adlı kitabını yardımcısı Rudolf Hess'e yazdırdı. Serbest bırakılmadan önce hapiste yalnızca birkaç ay kaldı. 1925 yılına gelindiğinde Nazi Partisi, örgüte devasa miktarlarda para akıtan zengin, muhafazakar Alman sanayicilerden oluşan büyük bir grubun desteğini arkasına alarak hem örgütsel hem de finansal açıdan çok daha iyi bir konuma geldi. Hitler'e, daha çok SS olarak bilinen "Schutzstaffel" adlı kişisel bir koruma birliği sağlandı. Naziler, ordu ve I. Dünya Savaşı gazileri ağları sayesinde Almanya'da önemli bir destek kazanmaya başladı ve Hitler 1931'de Cumhurbaşkanlığına aday oldu. Mevcut cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg'a yenilen Hitler, ardından Almanya Şansölyesi (Başbakanı) olmaya çalıştı. Güçlü muhafazakar iş adamları ve sağcı siyasetçilerle yapılan kapalı kapılar ardındaki anlaşmalar sayesinde Hitler, Ocak 1933'te Şansölye olarak atandı. Bir ay sonra, Nazilerin "teröristler" tarafından çıkarıldığını iddia ettiği, ancak daha sonra bizzat Naziler tarafından çıkarıldığı anlaşılan gizemli bir yangın, Reichstag'ı (Alman parlamento binasını) küle çevirdi. Ardından Hitler'in çarkı, Şansölyelik makamına her geçen gün daha fazla yetki veren bir dizi olağanüstü hal kararnamesi çıkarmaya başladı. Mart 1933'te Hitler, Alman parlamentosunu Şansölyeyi Almanya'nın diktatörü yapan ve kendisine Cumhurbaşkanından daha fazla yetki veren Yetki Kanunu'nu (Enabling Act) kabul etmeye ikna etti. İki ay sonra Hitler "temizliğe" başladı; sendikaları lağvetti ve rakip siyasi grupların üyelerinin topluca tutuklanması emrini verdi. 1933'ün sonuna gelindiğinde, Almanya'da izin verilen tek parti Nazi Partisi'ydi. Haziran 1934'te Hitler kendi adamlarına sırtını döndü ve en eski arkadaşlarından biri olan Ernst Röhm adındaki bir kabadayı ve sokak dövüşçüsü tarafından yönetilen, artık iktidarı için potansiyel bir tehdit olarak gördüğü radikalleşmiş SA'nın tasfiye edilmesini emretti. Röhm'ün Hitler ile olan bağları hiçbir şey ifade etmedi ve Hitler onun suikastla öldürülmesini emretti. Kısa süre sonra Cumhurbaşkanı Hindenburg öldü ve Hitler, Cumhurbaşkanlığı makamı ile Şansölyelik makamını birleştirdi. 1935'te Hitler'in onayıyla Yahudi karşıtı Nüremberg yasaları kabul edildi. Bir yıl sonra, Almanya tamamen kendi kontrolü altındayken, I. Dünya Savaşı Versay Antlaşması'nı ihlal ederek Ren Bölgesi'ne (Rhineland) birlikler gönderdi. 1938'de Avusturya'nın Almanya ile birleşmesini zorla sağladı ve ayrıca Alman nüfusunu Çeklerden "koruma" bahanesiyle, Çekoslovakya'nın Alman sınırına yakın ve yoğun etnik Alman nüfusuna sahip Sudetenland bölgesini ele geçirdi. Mart 1939'da Hitler Çekoslovakya'nın geri kalanını işgal etti. 23 Ağustos 1939'da Hitler ve Jozef Stalin bir saldırmazlık paktı imzaladılar. Eylül 1939'da Hitler ve Stalin Polonya'yı işgal etti. Fransa ile İngiliz İngiliz Milletler Topluluğu ve İmparatorluğu Almanya'ya savaş ilan etti. 1940'ta Almanya Danimarka, Norveç ve Alçak Ülkeleri (Belçika, Hollanda, Lüksemburg) işgal etti ve Fransa'ya karşı büyük bir taarruz başlattı. Paris düştü ve Fransa teslim oldu; ardından Hitler Birleşik Krallık'ı işgal etmeyi düşündü. Ancak Alman Hava Kuvvetleri'nin Britanya Muharebesi'nde yenilmesinden sonra işgal planı iptal edildi. İngilizler Mayıs 1940'ta Alman şehirlerini bombalamaya başlamıştı ve dört ay sonra Hitler "Blitz" (Büyük Britanya Hava Saldırısı) emrini vererek misilleme yaptı. 1941'de Alman birlikleri, diktatör Benito Mussolini yönetimindeki müttefiki İtalya'ya Yugoslavya ve Yunanistan'ın ele geçirilmesinde yardım etti. Bu sırada Almanya'da ve işgal edilen ülkelerde Yahudilerin kitleler halinde yok edilmesi programı başlatılmıştı. 22 Haziran 1941'de Alman kuvvetleri Sovyetler Birliği'ni işgal etti. 4.000.000'dan fazla Alman askerinin yanı sıra Romanya, İtalya, Çekoslovakya, Macaristan, Hırvatistan, İspanya ve Finlandiya gibi Alman müttefiklerinden de ek kuvvetler vardı. Hitler, Rus topraklarının gelecekteki kolonileştirilmesi için Almanları saklamak amacıyla çok uluslu kuvvetler kullandı. "Barbarossa" kod adlı ayrıntılı Nazi planını izleyen Hitler, Rusya işgalini beslemek için Nazi kontrolü altındaki tüm Avrupa'nın kaynaklarını kullanıyordu. Üç Nazi ordu grubu Rusya'yı işgal etti: Kuzey Ordu Grubu Leningrad'ı 900 gün boyunca kuşattı, Merkez Ordu Grubu Moskova'ya ulaştı ve Güney Ordu Grubu Ukrayna'yı işgal edip Kafkasya ile Stalingrad'a kadar ilerledi. Ancak bir dizi ilk başarının ardından Alman Orduları Moskova, Leningrad ve Stalingrad'da durduruldu. Leningrad, Naziler tarafından 900 gün boyunca kuşatıldı ve 4.000.000 nüfuslu şehir adeta açlıktan kırıldı. Ancak Ocak 1944'te Mareşal Georgi Jukov nihayet Alman kuvvetlerini mağlup etmeyi ve yaklaşık 2.000.000 cana mal olan kuşatmayı kaldırarak şehri özgürleştirmeyi başardı. 1943'te Kursk'ta (tarihin en büyük tank muharebesi oldu), Harkov'da ve Stalingrad'da birkaç büyük muharebe meydana geldi ve Almanlar bunların hepsini kaybetti. Stalingrad Muharebesi insanlık tarihinin en büyüklerinden biriydi. Yalnızca Stalingrad'da Almanlar, İtalyan, Macar, Rumen, Çek, Hırvat ve diğer kuvvetlerin kaybına ek olarak 360.000 asker kaybetti; ancak Ruslar bir milyondan fazla insan kaybetti. Batılı müttefiklerin işgal altındaki Avrupa'yı karaya çıkarak işgal ettiği yıl olan 1944'e gelindiğinde, Almanya her iki cephede de geri çekiliyordu ve Afrika'daki kuvvetleri tamamen yenilgiye uğramıştı; bu da yüz binlerce askerin ölümü ve/veya teslim olmasıyla sonuçlandı. Altı yıl süren savaş boyunca toplam insan kaybının 60.000.000 olduğu tahmin edilmektedir; bunların 27.000.000'u Sovyet topraklarındaki Ruslar, Ukraynalılar, Yahudiler ve diğer halklardı. Almanya 11.000.000'dan fazla asker ve sivil kaybetti. Polonya ve Yugoslavya 3.000.000'dan fazla insan kaybetti. İtalya ve Fransa 1.000.000'dan fazla kayıp verdi. Orta ve Doğu Avrupa uluslarının çoğu ağır —ve bazı durumlarda tamamen— ekonomik yıkıma uğradı. Hitler'in Nazi makinesinin simge ismi olarak hareket etme yeteneği 1944 sonlarına gelindiğinde çoktan yok olmuştu. En yakın danışmanlarının ve yöneticilerinin çoğu ya başka ülkelere kaçmış, hem gerçek (Hitler'e yönelik birkaç suikast girişimi) hem de hayali suçlamalarla SS tarafından hapse atılmış ve/veya idam edilmiş ya da başka şekillerde Hitler'in yakın çevresinden uzaklaşmıştı. Uzun yıllar boyunca Hitler, sağlık personeli tarafından ilaçlarla ayakta tutuldu. 1944'te bir grup Alman subayı ve sivil, Hitler'e karşı neredeyse başarılı olacak bir suikast girişimi gerçekleştirdi, ancak Hitler hayatta kaldı. 1945'in başlarına gelindiğinde Hitler, gerçeklikle bağı neredeyse tamamen kopmuş, zayıf ve sarsılmış bir adamdı. Ruslar o yılın nisan ayında Berlin'e ulaştı ve şehre şiddetli bir saldırı başlattı. Kuvvetleri, Hitler ve hükümetinin son kalıntılarının sığındığı sığınağa yaklaşırken Hitler intihar etti. Yalnızca bir gün önce, uzun süredir birlikte olduğu metresi Eva Braun ile evlenmişti. Hitler'in cesedi Moskova'ya götürüldü ve daha sonra Müttefik Ordu Komutanlarına ve diplomatlara gösterildi. Jozef Stalin, zaferden sonra Potsdam Konferansı'nda Hitler'in kişisel eşyalarını Winston Churchill ve Harry S. Truman'a gösterdi. Hitler'in kişisel silahı New York'taki West Point Askeri Akademisi müzesine bağışlandı. Kişisel eşyalarının bir kısmı şu anda Rusya'nın Moskova kentindeki Ulusal Tarih Müzesi'nin kalıcı koleksiyonunun bir parçasıdır.